Lang geleden woonde mijn Oma in Italië. Dit was in de tijd dat mannen grote bakkebaarden hadden en oma’s bloemetjesjurken droegen. Zij woonde in Rapallo een klein stad in de buurt van Genua. Oma was daar, nogal tegen haar zin, naar toe verhuisd. Toch had zij het daar al snel naar haar zin. En mijn zus en ik ook.
Oma woonde op een heuvel die uitkeek over de stad, ze had een zwembad en reed er in een Fiat 500. Een lichtblauwe. Een kleur die meer op wit leek dan op blauw. Later is de Alfa Romeo 156 nog in deze kleur geleverd. Die kleur heette ‘azzurro achille’.
Schoon en zuinig zijn termen die bij auto’s veel te losjes door elkaar gebruikt worden. Want strikt genomen hebben beide eigenschappen bij auto’s weinig tot niks met mekaar van doen.
Dodge 500, of is het toch een Fiat? Een erg leuke gimmick van het altijd ondernemende autobedrijf 
