Escort in de bocht

167ab75ab04f561278b650cc6e716153

“Ietwat gedateerd interieur”

Er zijn van die plekken die je bijblijven. Soms omdat ze groots en meeslepend zijn, soms omdat je er herinneringen hebt liggen en soms omdat ze nou eenmaal iets hebben.

Tot de laatste categorie hoort het bochtje, dat voor altijd verbonden zal zijn aan onze eerste echte eigen auto, een Ford Escort 1.4.

Het bochtje ligt vlakbij de Martinihal in Groningen (plaza is een raar woord), als je vanaf de A7 komt en de weg voor de Martinihal opdraait, daar. Vroeger lag er een kuil in de weg, vlak voor het bochtje, en binnenkort zal het nieuwe asfalt wel zo verzakt zijn dat er weer een kuil ligt. Na de kuil begint de pret.

Het bochtje is de mooiste plek ter wereld om even extra gas te geven, de Escort plakte er aan het asfalt. Direct na het bochtje krult de weg weer even naar links en naar rechts. Dan is het voorbij.

Nu ik daar niet meer woon, kom ik nog maar zelden langs het bochtje en in m’n Volvo 850 is het bochtje ook niet meer wat het was. Kan ook aan de kinderstoeltjes achterin liggen. Ik ben gek op die 170 pk 5 cilinder die nu voorin ligt, maar als ik het bochtje nader, zou ik het zo inruilen voor dat Escortje.

Voor de liefhebber in de Escort: Hier is het.

Deze ervaring werd met AutoGekken.nl gedeeld door Marc Hesp. Bedankt Marc!

Tags: ,

1 comment

  1. Zo is voor mij de kruising bij het ziekenhuis in Harderwijk voor altijd verbonden aan mijn eerste auto: een C-Kadett uit 1978. De kruising naderend, met naast mij mijn in het verkeer altijd bezorgde moeder, dacht ik nog nèt even voor de van rechts naderende auto langs te kunnen. Even snel optrekken en hup… Maar ik rekende buiten het zeer geringe profiel van mijn achterbanden, die er in combinatie met de achterwielaaandrijving anders over dachten. Gevolg: eerst een enorme zwieper naar rechts, daarna een dito zwieper naar links, rakelings langs de vluchtheuvel…
    Net vóór de naderende tegenliggers had ik het Opeltje weer in het rechte spoor. Net mijn rijbewijs, maar in een reflex wel precies de goede handelingen verricht. En mijn moeder? Ze zat rustig met haar tasje op schoot naast me. Dacht dat ik een geintje maakte…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam Protection by WP-SpamFree